21 نوامبر 2022- مطالعه ی اخیراً منتشر شده در مجله ی BMJ Open Diabetes Research & Careنشان می دهد که از دست دادن سریع پپتید C در طی شش سال اول پس از تشخیص دیابت نوع 1(T1D) ، با خطر بالاتر هیپوگلایسمی شدید و هموگلوبین A1cبالاتر در کودکان و نوجوانان، مرتبط است.
از دست دادن سریع عملکرد سلول های بتا در کودکان مبتلا به دیابت نوع 1 با ظهور اتوآنتی بادی های متعدد و سن پایین در هنگام تشخیص، پیش بینی می شود. اکنون، مطالعه ی حاضرهمچنین نشان داده است که نمرات BMI SD[1]بالا، در زمان تشخیص، عملکرد باقیمانده سلول های بتا را در طول 6 سال پیگیری، پیش بینی می کند.
قبلاً مشخص شده است که کتواسیدوز، سن کم در شروع بیماری دیابت نوع 1 و HbA1c بالا با از دست دادن سریع عملکرد سلول های بتا مرتبط است. از سوی دیگر، فراوانی بیشتر ژنوتیپHLADR3 ، و کاهش HbA1c در سالهای اول با حفظ طولانی مدت پپتید C، مرتبط است. با در نظر گرفتن این موضوع، دکتر Annika Grönberg، و همکارانش از دانشگاه اوپسالا در سوئد، با هدف شناسایی ویژگیهای اولیه مرتبط با کاهش سریع یا آهسته ی عملکرد سلولهای بتا و تأثیر آن بر سیر بالینی دیابت نوع 1، این مطالعه را انجام دادند.
برای این منظور، محققان پپتید C تحریک شده را در 50 کودک با آزمایش تحمل غذای مخلوط طی سالهای 2004 تا 2017، در فواصل منظم به مدت شش سال پس از تشخیص دیابت نوع 1 ارزیابی کردند. کاهش سریع پپتید C تحریک شده در 40٪ از کودکان مشاهده شد. کاهش سریع به عنوان عدم وجود پپتید C قابل اندازه گیری (کمتر از 0.03 نانومول در لیتر) پس از 30 ماه از تشخیص تعریف شد.
یافته های این مطالعه به شرح زیر است:
· در هنگام تشخیص، فراوانی بالاتر آنتیبادیهای گلوتامیک اسید دکربوکسیلاز (GADA) و آنتیبادیهای سلول جزایر آنتیژن ۲جزیرهای(IA-2A) ، با از دست دادن سریع عملکرد سلولهای بتا مرتبط بود.
· نمرات BMI SD در زمان تشخیص، پپتید C بالاتر را در زمان تشخیص، سه ماه، نه ماه، 30 ماه، سه سال، چهار سال و شش سال پیش بینی کرد. در مقابل، قندخون بالا و HbA1c در هنگام تشخیص، پپتید C پایینتری را در تشخیص برای هر دو مقایسه پیشبینی کرد.
· اتوآنتی بادی هایIA-2A و GADA پیش بینی کننده های منفی پپتید C در نه ماهگی، 18 ماهگی و 30 ماهگی بودند.
· میانگین پپتید C برای ده کودک که 22 مورد هیپوگلایسمی شدید را تجربه کردند، در 18 ماهگی، 30 ماهگی و شش سالگی در مقایسه با سایرین کمتر بود.
· هفت مورد کاهش سریع پپتید C را تجربه کردند که تقریباً پنج برابر افزایش (OR=4.846) شانس تجربه هیپوگلایسمی شدید در آنها گزارش شد.
محققان گفتند: این یافتهها نشان میدهند که اتوآنتیبادیهای متعدد و سن پایین در هنگام تشخیص، کاهش سریع عملکرد سلولهای بتا را پیشبینی میکنند. از دست دادن پپتیدC ، با خطر بیشتر و فراوانی بیشتر حوادث هیپوگلایسمی شدید و کنترل ضعیف تر قند خون مرتبط است. نمره BMI SD بالاتر در هنگام تشخیص، کاهش آهسته ی عملکرد سلول های بتا را پیش بینی می کند.
نتایج نشان میدهد که اندازهگیریهای مکرر پپتید C، در طول پیگیری دیابت نوع 1 برای شناسایی کودکان و نوجوانان با بالاترین خطر هیپوگلایسمی شدید، ضروری و حیاتی است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/rapid-loss-of-c-peptide-tied-to-risk-of-severe-hypoglycemia-in-children-with-type-1-diabetes-study-102562
[1]شاخص توده بدنیz-score که به آن نمره انحراف استانداردBMI نیز می گویند، معیاری برای وزن نسبی است که برای سن و جنس کودک تنظیم می شود. با توجه به سن، جنس، شاخص توده ی بدنیو یک استاندارد مرجع مناسب، یکBMI z-score (یا معادل آنBMI برای صدک سن)را می توان تعیین کرد.